มีชีวิตเพื่ออะไร มันหมดความหมายเมื่อไร้เธอ
ต่อไปคงได้แค่เพ้อ ถึงวันเวลาที่เลยผ่าน
รู้ดีว่ามันจะเกิด แต่ก็เตรียมใจไม่ทัน
ที่สุดความรักในความต่างกันก็เลิกรา

เมื่อชีวิตไม่ใช่ฝัน เธอเหนื่อยกับฉันมามากพอ
ไม่ผิดที่เธอจะท้อ ขอไปเจอคนที่ดีกว่า
แค่มีบางคนที่เจ็บ จนไม่อาจหยุดน้ำตา
ไม่อาจทำใจ กับการจากลาในวันนี้

ต่อให้มันรู้ คนอย่างฉันไม่ควรคู่เธอ
ต่อให้รู้สักวันต้องเจอ ก็ยังปวดร้าว
เมื่อคำว่าเรากลายเป็นความหลัง

มันไม่เหลือเรี่ยวแรงก้าวเดิน
เมื่อมันไม่มีเธอร่วมทาง
ที่ได้พบได้เจอวันนี้
มันเกินกว่าสิ่งที่ฉันกลัว

เธออยู่สูงขนาดไหน แต่ยอมปล่อยใจมารักกัน
คนผิดก็คงเป็นฉัน เผลอทำอะไรที่เกินตัว
สักวันที่เธอนั้นตื่น ก็คือวันที่ฉันกลัว
และมันมาถึงรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ไหว

ต่อให้มันรู้ คนอย่างฉันไม่ควรคู่เธอ
ต่อให้รู้สักวันต้องเจอ ก็ยังปวดร้าว
เมื่อคำว่าเรากลายเป็นความหลัง

มันไม่เหลือเรี่ยวแรงก้าวเดิน
เมื่อมันไม่มีเธอร่วมทาง
ที่ได้พบได้เจอวันนี้
มันเกินกว่าฉันจะทนได้ไหว

ความรักหมดไป
และฉากสุดท้ายคือการเลิกลา
สำหรับเธอมันดีกว่า
แต่สำหรับฉันมันปางตาย

ต่อให้มันรู้ คนอย่างฉันไม่ควรคู่เธอ
ต่อให้รู้สักวันต้องเจอ ก็ยังปวดร้าว
เมื่อคำว่าเรากลายเป็นความหลัง

มันไม่เหลือเรี่ยวแรงก้าวเดิน
เมื่อมันไม่มีเธอร่วมทาง
ที่ได้พบได้เจอวันนี้
มันเกินกว่าสิ่งที่ฉันกลัว

มีชีวิตเพื่ออะไร
มันหมดความหมายเมื่อไร้เธอ
ก็ยังทำได้แค่เพ้อเมื่อต้องขาดเธอ

วันนี้..สายลมบางเบา..พัดเอื่อยเฉื่อย..โชยแผ่วพริ้ว โบกปลิว..เข้ามากระทบผิวกาย
ซึมซาบเข้าไปในความรู้สึก..ทำให้หัวใจ..ส่งความรู้สึก..นึกถึง.." ใครคนหนึ่ง "..
เกิดเป็นความรู้สึกที่เรียกว่า.."คิดถึง"..ขึ้นมา..
..ความรู้สึก..คิดถึง..เป็นความรู้สึกของอารมณ์ที่น่าประหลาด..บางครั้ง..รู้สึกได้ว่า..
ปลายทางแห่งความคิดถึง..ส่งผลให้เกิดอารมณ์ และความรู้สึกที่แตกต่างอย่างมากมาย..
ปลายทางแห่งความคิดถึง..บางขณะ..อาจทำให้รู้สึกเหงา..
ปลายทางแห่งความคิดถึง..บางขณะ..อาจทำให้รู้สึกเศร้า..
แต่..ในบางขณะ..ปลายทางแห่งความคิดถึงนั้น..กลับทำให้เกิดความรู้สึก..เป็นสุขใจ..

...และอิ่มเอมในหัวใจได้อย่างน่าประหลาด…
น่าแปลก..ที่การส่งความรู้สึกคิดถึงใครคนหนึ่ง..แล้วทำให้เกิดความรู้สึกดีๆ เช่นนี้ขึ้นมาได้..
น่าแปลก..ที่เพียงแค่..ได้คิดถึง..ก็เป็นสุขใจ..

บางครั้ง..ชีวิตคนเรา อาจไม่ได้ต้องการอะไร..มากมาย..
แค่เพียงได้รู้สึกดีๆ..มีความสุข..อิ่มเอมกับอารมณ์และความรู้สึก..ที่มีอยู่แต่เพียงในใจ..ก็คงพอ..
ความคิดถึง..ทำให้แต่ละวันของเรา..สดชื่นได้มากกว่าที่เป็นอยู่
ไม่ว่าวันนั้นๆจะเป็นวันเหงา วันเศร้า หรือวันทุกข์ ..
แต่ในเมื่อเรา..มีลมหายใจแห่งความคิดถึง..สิ่งนั้นจะนำมาซึ่ง..ความสุขของทุกๆวัน
แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบกันในฝัน ก็สุขใจเหลือเกิน
ฝากสายลม...ช่วยพัดพาความรู้สึกแห่งความคิดถึงนี้..ส่งไปให้ใครคนหนึ่ง..ซึ่งไกลห่าง
ช่วยพัดพารอยยิ้ม..และความห่วงใย..ที่เต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจ..
วอนฝากลมไปให้..ฝากจากหัวใจ..ให้เธอได้..รู้สึกดีๆ

เวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ
แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ
เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้
นเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต
ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .
โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..
เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว
เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป